Oczywiście taki film, jak "W poszukiwaniu harmonii. Podróż do Azji" tworzy się w dużej mierze w studiu montażowym. Jednak cała kompozycja wymagała konkretnej perspektywy: musieliśmy wiedzieć, czego szukamy. Tematy wywiadów zostały wcześniej ustalone. Montaż to długi proces selekcji i porządkowania scen. Przekopaliśmy się z Martinem Hoffmanem przez 300 godzin surowego materiału, trzeba było stworzyć transkrypcje 35 wywiadów, potem je przeczytać, przyporządkować do jednej z kategorii na podstawie ich cech, tematów i bohaterów. Niczym mozaika albo obraz, ostateczny produkt z każdym krokiem staje się wyraźniejszy. To długi proces wymagający mnóstwa cierpliwości i sporo wiary w siebie, bo struktura i efekt całości stają się widoczne dopiero po jakimś czasie. Następnie przychodzi moment, w którym trzeba rozstać się z materiałem i wypuścić go z rąk, choć tak bardzo się z nim zżyliśmy. Nie wiem, czy można powiedzieć, że temat samotności i melancholii był od początku w planach. Te uczucia są częścią życia, podobnie jak poszukiwanie wspólnych cech, czy tęsknota za miłością. Myślę, że poszukiwanie podstawowych aspektów, z których składa się życie i które stanowią motywy, bodźce i ograniczenia człowieka, jest obecne we wszystkich moich filmach.
Motywem przewodnim filmu jest utwór znajdujący się w programie tournee: "Ein Heldenleben" Richarda Straussa...
"Ein Heldenleben" to kontrowersyjne dzieło. Niektórzy go nie lubią, także niektórzy muzycy z orkiestry: być może dlatego, że Karajan tak często go z nimi grał. Utwór opowiada o podróży bohatera: zwiedza różne miasta na drodze ku zrozumieniu, ostatni zryw eskapizmu i spełnienie. Bohater spotyka przeciwników, ma bitwę do wygrania i przeszkody do pokonania, ale zdobywając doświadczenie życiowe nabiera dojrzałości Mając to na uwadze i wiedząc, że utwór jest silnie powiązany z historią orkiestry - sam Richard Strauss grał go z Filharmonikami Berlińskimi - pomyślałem, że może to być figlarny i nieco ironiczny motyw przewodni stanowiący parabolę życia członka orkiestry. Ponadto ten potężny utwór wymaga pełnej orkiestrowej instrumentacji, dzięki czemu stanowi wspaniałą ilustrację kinowego obrazu.